در سال 1348، پلی کلینیک بیمارستان رازی با ظرفیت 500 بیمار در روز و با درمانگاه های زنان، داخلی، عفونی، جراحی، چشم پزشکی، دندان پزشکی و پوست افتتاح شد و بیمارستان در حقیقت به یک پلی کلینیک بزرگ تبدیل شد. در همین زمان، مرکز انتقال خون ایران نیز در بیمارستان رازی دایر بود (قبل از انتقال این مرکز به خیابان ویلا). پس از ساخت پلی کلینیک، تمام بخش های طبی به بیمارستان های دیگر دانشگاه تهران منتقل شد و بخش پوست در بیمارستان رازی باقی ماند
در سال 1388 با توجه به سابقه علمی آموزشی درخشان بیمارستان رازی و تربیت پزشکان و متخصصین نخبه در سطح کشوری و احراز اکثریت رتبه های ممتاز در امتحانات کشوری، بورد تخصصی و امتیازات ویژه بیمارستان رازی، این مرکز به عنوان تنها قطب کشوری پوست از طرف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی شناخته شد.
از حدود 20 سال قبل، قدمت زیاد و فرسودگی ساختمان ها، مقاوم نبودن ساختمان ها نسبت به زلزله، مشکلات شدید مالی و … مسئولان دانشگاه را به فکر تعطیلی بیمارستان و انتقال بخش پوست آن به محل دیگری انداخت اما هر بار به دلیل هویت تاریخی علمی بیمارستان، از این کار صرف نظر کردند.
به تدریج تعدادی از افراد نیکوکار با انگیزه خدمت به بیمارستان و مردم جمع شدند و مقدمات ساخت یک بیمارستان جدید با زیر بنایی معادل 12000 متر مربع (در محل فعلی بیمارستان رازی) را فراهم کردند. پروژه ساخت بیمارستان جدید در فضای فعلی، در سال 1388 کلید خورد ولی در هر برهه زمانی به دلایل مختلف، ساخت آن با تاخیر مواجه شد و به دلیل تامین نشدن بودجه مورد نیاز و پیشرفت بسیار اندک، مدتی به حالت نیمه تعطیل درآمد. از سال 1394، از طریق مشارکت قرارگاه خاتم الانبیاء، ساخت پروژه بیمارستان جدید رازی مجددا شروع شد و با پیگیری خستگی ناپذیر مسئولین وقت و مساعدت خالصانه دانشگاه علوم پزشکی تهران و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ساختمان جدید بیمارستان در شهریور 1399، در 6 طبقه و با ظرفیت 176 تخت بستری به بهره برداری رسید
