شکستگی استخوان

شکستگی‌ها یکی از آسیب‌های رایج استخوانی هستند که می‌توانند به دلایل مختلفی از جمله ضربه، سقوط، یا فشار بیش از حد اتفاق بیفتند.

شکستگی‌ها به طور کلی به چند دسته تقسیم می‌شوند:

۱. شکستگی بسته: در این نوع شکستگی، استخوان می‌شکند اما پوست دست‌نخورده باقی می‌ماند.

۲. شکستگی باز: استخوان شکسته از پوست بیرون زده و ممکن است خطر عفونت ایجاد کند.

۳. شکستگی جابه‌جا شده: در این حالت، استخوان‌های شکسته از محل طبیعی خود خارج شده و ممکن است نیاز به جا انداختن داشته باشند.

۴. شکستگی مویی: یک ترک کوچک در استخوان که ممکن است در اثر فشار مداوم به وجود بیاید.

۵. شکستگی فشاری: معمولاً در ورزشکاران دیده می‌شود و ناشی از استفاده بیش از حد از استخوان‌هاست.

درمان شکستگی‌ها

درمان شکستگی بسته به شدت و نوع شکستگی متفاوت است. از جمله روش‌های درمانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• بی‌حرکت‌سازی: استفاده از گچ یا آتل برای جلوگیری از حرکت استخوان شکسته.
• عمل جراحی: در موارد شدید، ممکن است از پیچ، پلاک یا میله‌های مخصوص برای ترمیم استخوان استفاده شود.
• داروها: مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب برای کاهش درد و جلوگیری از عفونت.
• توانبخشی: فیزیوتراپی به بهبود حرکت و کاهش عوارض پس از شکستگی کمک می‌کند.

انواع شکستگی:

۱. شکستگی بسته

در این نوع شکستگی، استخوان می‌شکند اما پوست همچنان سالم می‌ماند. این نوع شکستگی معمولاً دردناک است و با ورم و کبودی همراه می‌شود. بی‌حرکت‌سازی با گچ یا آتل برای بهبود ضروری است.

۲. شکستگی باز

در شکستگی باز، استخوان از پوست بیرون می‌زند و احتمال عفونت بالا می‌رود. این شکستگی معمولاً نیاز به جراحی دارد تا استخوان درست قرار گیرد و از ورود میکروب‌ها جلوگیری شود.

۳. شکستگی جابه‌جا شده

در این حالت، استخوان‌های شکسته از موقعیت طبیعی خود خارج شده‌اند و ممکن است نیاز به جا انداختن توسط پزشک یا حتی جراحی داشته باشند. اگر استخوان‌ها درست تنظیم نشوند، ممکن است عملکرد صحیح عضو مختل شود.

۴. شکستگی مویی

یک ترک کوچک در استخوان که معمولاً در اثر فشار مستمر ایجاد می‌شود. این نوع شکستگی به دلیل نبود جابه‌جایی استخوان اغلب به درمان خاصی نیاز ندارد و با استراحت و مراقبت مناسب بهبود پیدا می‌کند.

۵. شکستگی فشاری

معمولاً در ورزشکاران یا کسانی که فعالیت‌های سنگین انجام می‌دهند دیده می‌شود. در اثر استفاده بیش از حد از استخوان، ترک‌های کوچکی در ساختار استخوان به وجود می‌آید که می‌تواند به شکستگی کامل منجر شود. درمان شامل استراحت، کاهش فشار، و در برخی موارد فیزیوتراپی است.

۶. شکستگی مارپیچی

این نوع شکستگی زمانی رخ می‌دهد که نیروی پیچشی روی استخوان اعمال شود. معمولاً در اثر پیچ‌خوردگی ناگهانی یا حرکات شدید دیده می‌شود و نیاز به بی‌حرکت‌سازی و در برخی موارد جراحی دارد.

۷. شکستگی خرد شده

استخوان به چندین قسمت شکسته می‌شود. درمان این شکستگی پیچیده‌تر است، زیرا باید تمام قطعات استخوانی به درستی در کنار هم قرار گیرند. گاهی اوقات نیاز به جراحی با استفاده از پیچ و پلاک فلزی وجود دارد.

شکستگی‌ها می‌توانند به دلایل مختلفی رخ دهند، اما برخی از علل رایج عبارتند از:

۱. ضربه یا تصادف

یکی از رایج‌ترین دلایل شکستگی، ضربه شدید به استخوان است، مانند تصادفات رانندگی، سقوط از ارتفاع یا برخورد شدید در ورزش‌های تماسی.

۲. فشار بیش از حد

فعالیت‌های فیزیکی شدید، مانند دویدن‌های طولانی یا وزنه‌برداری، می‌توانند فشار مداوم روی استخوان‌ها وارد کنند و باعث شکستگی‌های فشاری شوند.

۳. پوکی استخوان

با افزایش سن، تراکم استخوان کاهش می‌یابد و استخوان‌ها شکننده‌تر می‌شوند. این موضوع می‌تواند باعث شکستگی‌های خودبه‌خودی یا شکستگی‌های ناشی از ضربات خفیف شود.

۴. حرکات ناگهانی و نادرست

چرخش یا پیچ‌خوردگی ناگهانی می‌تواند به شکستگی مارپیچی منجر شود، به ویژه در فعالیت‌هایی مانند ورزش یا سقوط‌های غیرمنتظره.

۵. بیماری‌های زمینه‌ای

برخی بیماری‌ها مانند سرطان استخوان یا اختلالات ژنتیکی می‌توانند باعث ضعیف شدن استخوان‌ها و افزایش خطر شکستگی شوند.

۶. استفاده نادرست از ابزارها و تجهیزات

استفاده اشتباه از وسایل ورزشی یا ابزارهای صنعتی می‌تواند موجب وارد آمدن فشار زیاد به استخوان و ایجاد شکستگی شود.

شکستگی فمور

شکستگی فمور یکی از شدیدترین انواع شکستگی‌های استخوانی است که معمولاً در اثر ضربه‌های شدید مانند تصادف، سقوط از ارتفاع یا برخوردهای ورزشی رخ می‌دهد. فمور (استخوان ران) بزرگ‌ترین و محکم‌ترین استخوان بدن است، بنابراین برای شکسته شدن، معمولاً نیروی قابل توجهی لازم است.

انواع شکستگی فمور

۱. شکستگی گردن فمور: این نوع شکستگی بیشتر در افراد مسن رخ می‌دهد و ممکن است نیاز به جراحی و تعویض مفصل داشته باشد. ۲. شکستگی تنه فمور: معمولاً در تصادفات و سقوط‌های شدید دیده می‌شود و اغلب نیاز به جراحی با استفاده از پیچ و پلاک دارد. ۳. شکستگی انتهای فمور (نزدیک زانو): این شکستگی بر عملکرد زانو تأثیر می‌گذارد و ممکن است به فیزیوتراپی و بازیابی طولانی‌مدت نیاز داشته باشد.

علائم شکستگی فمور

• درد شدید در ناحیه ران
• تورم و تغییر شکل در محل شکستگی
• ناتوانی در حرکت دادن پا
• کوتاه شدن یا چرخش غیرطبیعی پا

درمان شکستگی فمور

• بی‌حرکت‌سازی: در موارد خفیف، استفاده از آتل یا گچ برای تثبیت استخوان.
• عمل جراحی: در موارد شدید، از پیچ، پلاک، یا میله‌های مخصوص برای ترمیم استخوان استفاده می‌شود.
• توانبخشی و فیزیوتراپی: برای بازگرداندن حرکت طبیعی پا و جلوگیری از مشکلات طولانی‌مدت.

شکستگی فمور نیاز به مراقبت دقیق و درمان مناسب دارد تا از عوارض احتمالی جلوگیری شود.

درمان شکستگی فمور بسته به نوع و شدت شکستگی متفاوت است. در ادامه به روش‌های مختلف درمانی اشاره می‌کنم:

۱. درمان غیرجراحی (در موارد خفیف)

• بی‌حرکت‌سازی: اگر شکستگی پایدار باشد و جابه‌جایی نداشته باشد، ممکن است پزشک از گچ‌گیری یا آتل برای تثبیت استخوان استفاده کند.
• استراحت و داروهای ضد درد: داروهای ضدالتهاب و مسکن‌ها می‌توانند به کاهش درد و تسریع روند بهبود کمک کنند.
• فیزیوتراپی: تمرینات خاصی برای جلوگیری از ضعف عضلانی و بهبود حرکت پا تجویز می‌شود.

۲. درمان جراحی (در موارد شدید)

الف. جراحی با پیچ و پلاک

• در شکستگی‌هایی که نیاز به تثبیت دارند، جراح از صفحات فلزی و پیچ برای نگه داشتن استخوان در موقعیت صحیح استفاده می‌کند.
• این روش معمولاً باعث تسریع روند بهبود و کاهش خطر جابه‌جایی استخوان می‌شود.

ب. تثبیت داخلی با میله اینترامدولاری

• یک میله فلزی در داخل کانال استخوان ران قرار داده می‌شود تا شکستگی را تثبیت کند.
• این روش به بیماران امکان می‌دهد سریع‌تر راه بروند و از بی‌حرکتی طولانی‌مدت جلوگیری شود.

ج. تعویض مفصل ران

• در افراد مسن که شکستگی گردن فمور دارند، ممکن است نیاز به تعویض کامل یا جزئی مفصل ران باشد.
• این روش به کاهش درد و بهبود عملکرد مفصل کمک می‌کند.

۳. دوره توانبخشی و بهبودی

• پس از جراحی، بیماران باید تحت فیزیوتراپی قرار گیرند تا حرکت طبیعی پا بازیابی شود.
• تمرینات تقویت عضلات و بهبود دامنه حرکتی بسیار مهم است.
• برخی بیماران برای مدت مشخصی نیاز به استفاده از عصا یا واکر دارند تا فشار روی پای شکسته کاهش یابد.